13 Mayıs 2009

BUGÜN ÇOK ÖNEMLİ BİRGÜN

12 Mayis 2009 (7)
Bugün çok önemli birgün.
Küçük adam kronolojik 28 aylık, düzeltilmiş ise neredeyse 25.
Dün akşam bir hareket vardı evimizde. Önce fotolar gelsin, tahmin yürütün ne olduğuna dair.
11 Mayıs 2009 Okula Hazirlik (4)
Fotoğraflardaki eşyalar:
2 adet çarşaf, bir pike, yastık, yastık kılıfı.
Bol miktarda body, 2 takım pijama, 3 tişört, 3şort, 3 çorap, patik.
Eee, neden dizildi acaba bunlar?
***********
12 Mayis 2009
Bu sabah erkenden kalktık, kırmızı eşofmanlarını giydirdim küçük adama. İşe çıkış saatimde beraber çıktık evden, ve hastane yoluna gittik.
12 Mayis 2009 (1)
Burası da gittiğimiz yer. Artık neresi olduğunu söylememe gerek yok sanırım.
12 Mayis 2009 (4)
12 Mayis 2009 (2)
12 Mayis 2009 (3)
Gittiğimizde kahvaltı saatiydi. Küçük adam koştura koştura oturdu masaya. Kamerayı görünce pozlar verdi, şımardı. Ben şaşkınlıktan kalakaldım öylece. Bizimki içe kapalı, çocukları sevmiyor diye düşünürken pek mutlu oldu.
12 Mayis 2009 (10)
Kendinden küçük çocuklarca bile dövülen bir çocuktu. Son bir ayda ise dışarıda küçük adamın daha rahat hareket etmesi artık zamanı gelmiş dedirtmişti bize. Bugün bu düşüncemizin doğru olduğunu gördüm. Hemen oyuncaklara saldır. Minik kaydırağın merdivenlerini kendisi çıkmış -ki bu ilk oluyor-.
12 Mayis 2009 (5)
Her yere saldırdı küçük adam, herşeye dokundu.
12 Mayis 2009 (12)
Sabah götürdüm küçük adamı, öğretmenlerine hikayesini anlattım kabaca. Kaba anlatımla yaklaşık yarım saat sürdü. Dikkat edilecek şeyler, huyu-suyu, önceliklerim vs vs. Uzadı gitti.
O bu arada gayet mutlu oyunlara daldı. Ben gidiyorum dedim, "babayyy" dedi sadece ve kıçını dönüp üstteki fotodaki arkadaşının elindeki oyuncak ütüyü alma kavgası çıkardı. Pek bir mutlu oldum. Mücadele ediyordu istediği birşey için. Benim küçük adamım büyümüş ve artık okullu olmuş meğer.
İşyerimin bahçesinde bir kreş olmasına rağmen gün içinde gitmedim, telefonlaştık öğretmenleriyle. Kahvaltı yapmamıştı, tek lokma dahi yememişti. Öğlen sıfır yemekle uyumuş. Ama keyfi pek yerindeymiş. Öğlen gittim, uyuyordu. Seyrettim. Yorgunluktan bayılmış, yattığı gibi uyuyakalmış 1 saat boyunca. Şaşırdım, kıçındaki fırıldağın çıkacağı zaman bu zamanmış demek ki.
Öğleden sonra aradığımda az uyuduğunu öğrendim, uyanınca da hiçbirşey yememiş. Ara ara "anneee" diye aramış beni, oyalamışlar. "5 tane çilek yedi" sözüyle şaşkına döndüm, 2'yi aşamamıştık hiç.
Akşam işyerimde işim uzayınca biraz geç gittim almaya, herkes gitmişti. Beni görünce sevinç çığlıklarıyla boynuma atıldı. Sarıldı, sarıldı...Ben öğretmeniyle konuşurken kılını kıpırdatmadan yüzümü seyrettiğini farkettim. İçim eridi resmen.
Tekrar sarıldık, koklaştık.
Öğretmeni 11 çilek yedi dedi. Hani 5 ti dedim? 6 tane daha yedi dedi. Hayal gibi birşey. Tüm gün aç kalınca çileğe vurmuş kendini.
İşte böyle.
Sabah O'nu bırakıp işe dönerken ağladım, mutlu oldum, sevindim.
"Ben gidiyorum oğlum dediğimde "babayyy" dedi sadece.
O kadar büyüdün mü sen yavrum? Arkana bile bakmadan babay dedin sadece.
Çok güzel...
Bir gün kocaman adam olacaksın ve "babayy" diyerek gideceksin, arkana bile bakmadan belki de.
O zamanlar da çok mu çabuk geliyor acaba?
2 yılın geçişi saniyeden bile kısa geldi bana.
**************
Umarım kreşin sonraki günleri de güzel geçer, sıkıntısız alışırız kreşe.
Umarım yeme sorunu da çözülür. İlk günler açlık durumları yaygın olacak sanırım.
Ben sabrederim, sonu güzel olsun da.

4 yorum:

benimkuzum dedi ki...

hayırlı olsun :)
kardeşimin kızıda evde yemediği herşeyi yuvada yiyor , biraz alışsın diğerlerine bakarak oda yiyecektir.
kocaman bir öpücük küçük adama :) sevgiler

Canito ve Pınar dedi ki...

teyze artık bakmak mı istemedi ne oldu Gülaycım?en son sen ona götürüyordun??? nese kreş bence süper tek kötü yanı hasta olma ihtimallerinin daha fazlaolması ama sosyalleşme adına harika...can evde sıkıntıdan patlıyor mesela...keşke bizde verebilseydik...hayırlısı olsun candaşıma birde öğlen 1 saat bile olsa gözünün önünde olması bence senin içinde süper bişey...

Umut Can dedi ki...

Canım merhaba kreşe uyum sağlaması ne güzel olmuş. Ama beni ağlattın biz bu yaramazları el bebek büyütelim onlar büyüyünce bizi bıraksınlar düşününce şimdiden darlanıyorum.

Beken-Ali Candaş dedi ki...

Figencim teşekkür ederim.
İnşallah yer, inşallah hasta da olmaz kreşte
**************
Canito ve Pınar,
Pınarcım teyzem artık bakmak istemedi sanırım, bize birşey söylemedi, bign aniden ben artık gelemeyeceğim dedi. Siz Candaşı bana getirin dedi.
Götürdüm de, ama Candaş uyurken pazara gitmiş, bir daha götürmedim teyzeme. Öyle zordayım ki, anlatamam. Enazından kreşte yakınımda diyorum.
Teşkkür ederim.
***************
Ah Arifeciğim ah....
Uyum konusunu hiç sorma, sadece ilk gün öyleydi sonrası hiç de hoş değildi. Yakında yazacam onlari da.
************
Herkese sevgilerimle